KELESEH PESEH is the Indonesian word for babbling or talking gibberish in Dutch. It is an antiquated, onomatopoeia; though rarely used today it was a common saying during the Dutch colonial rule of the Dutch East Indies; nowadays only a few people remember its reference. ‘Keleseh peseh’ is formed by sound mimicry; it is how spoken Dutch sounded to Indonesians who couldn’t speak the Dutch language. A real tongue twister!

‘Keleseh peseh’ says in fact:  "we do not understand you Dutchmen." There in counter, the Dutch adapted the word ‘Maleis’ or Malayan that packaged the many peoples, their languages and dialects into one ‘united’ Netherlands-Indië. These words are an indication of the gap between these two cultures forced upon one another. Still today, Indonesian’ Dutch is filled with many colourful sound effects. It’s not uncommon to call animals, the natural elements, materials or appliances by the way they sound. ‘Kroepoek” for example, sounds like the snack itself when breaking it in your mouth. And, the word ‘kretek is the sound cigarette paper makes as it burns while smoking. Both words are found in the Dutch dictionary and have become a part of everyday life. In 2007, about one hundred years later ‘Keleseh peseh’ appeared as a sign placed on the facade of a Dutch museum collecting Indonesian pre- independence art and artifacts. Its reference reinstates the wonder and amusement experienced during this early connection between peoples, their objects and the will behind the museums’ collection and why it was brought to Holland, along with a stream of migrants and their descendants now living in Netherlands.

This edition of CONTOUR brought together the work of 111 contemporary Dutch artists and the collections of three Delft museums: Museum Het Prinsenhof, Museum Nusantara and Museum Lambert van Meerten. A range of displays were set up in several areas throughout the city that took the visitors on a trip through time, accenting the common ground between artists of the past and those working today.

An extensive catalogue of the exhibition was published by the museum.


'Keleseh peseh' is een Indonesisch woord dat 'in het Nederlands praten' betekent. Het is een archaïsch woord; in het dagelijks komt het niet meer voor - omdat het niet meer van toepassing is. In de koloniale tijd hoorde je in Nederlands-Indië veel Nederlands; voor de oorspronkelijke bewoners was het niet te begrijpen. Door de klank van het Nederlands na te bootsen is een woord ontstaan die dit onbegrip weergeeft. Zo klonk het Nederlands voor Javanen en Sumatranen: je breekt er je tong over!
‘Keleseh peseh' zegt eigenlijk: “Wij begrijpen jullie Hollanders niet.” Achter dit woord schuilt een enorme culturele kloof was tussen Nederlanders en de vroegere Indonesiers. Andersom hadden Nederlanders alleen het woord ‘Maleis' als een algemene verwijzing naar de vele talen en dialecten die er in Nederlands-Indië werd gesproken.

Nog steeds praten Indonesiers met veel geluiden. Geluiden van dieren, materialen, natuurelementen of apparaten worden benoemd door de klank te imiteren. ‘Kroepoek' bijvoorbeeld, klinkt zoals de snack zelf, het kraakt als het in je mond breekt. In het woord ‘kretek' hoor je de sigaret zachtjes knisperen als je het oprookt.
Overigens staan ‘kroepoek'en ‘kretek' in de Dikke Van Dale; het is onderdeel van de Nederlandse taal en het dagelijks leven geworden.